belki anlaşılırım diye...


Anlaşılmak gibi bir kaygım yok dediğim her an kendi yalanımın gerçekliğiyle dolardı gözlerim.İstemediğim bir zırhla kaplamıştım kendimi öylesine dokunulmaz hissediyordum. Başlangıçta herşey yolundaydı kendi içimde mutlu olmanın yolunu bulmuştum.Belki kalan ömrümü bu şekilde geçirmeliydim. Suskun.

Zamanla içinde bulunduğum zırh beni sıkmaya yanımda yöremdeki insanlar azalmaya başladı. Değişiklik yoktu konuşurken ki ben de ben değildim susarken ki ben de. Sadece sıkıcılık yüzdem artmıştı artık menfaatin sivri tırnakları beni çizerek çıkmaya başlamıştı üzerimden. Onlar benden çabuk yılanlardı o karanlıkta elimi tutmak isteyenleri de görmek istemedi gözlerim daha sonra. Paramparçaydım kimse beni görmemeliydi kimse çığlıklarımı duymamalı yaralarıma dokunmamalıydı. Ayakta kalan beni korumanın tek yolu bu gibiydi daha acısız yolların olduğunu nerden bilebilirdim?

Kördüm sağırdım hissizdim. Kendi kendime şöyle demiştim tünelin sonundaki ışığı görmesem de ziyanı yok ben karanlıktan çok şey öğrendim.

                                                                                                Bir arkadaşın hisleri
                                                                                                    Hilal yaklaşırken                                                                                
                                                                                                            Yarım ay

Yorumlar

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. DuyquLarını çok qüzel tarif etmişsin tebrikler blogunu takipteyim bende beklerim sevgiler =)=)=)
    http://mervenindnyasndankareler.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim :))
      bloguna gelciim inş. :))
      sevgiyle kaal:)

      Sil
  3. acısız yollar neymiş?
    :)

    bu arkadaşın duygularını iyi bilirim.
    sanırım ne olursa olsun insanlarla arkadaş olmalı gibi bi çözüm olabilir.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ahaa bilmediğim yerden çıktı bu soru ihiihii:))
      aslında kapıları tamamen açmak ve kapıları tamamen kapatmak ikisi de yanlış sonuçta bir yerlerde denk düştüğün(m) ruhlar var her ne kadar uzakta olsa bana sana ne biliim aynı gökyüzünün altındayız her gün aynı aya bakıyor aynı yıldızlara gülümsüyoruz belki iç rahatlatıcı değil mi?:))

      Sil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar