duvarlarım var benim, hendeklerim çok derin





Kendine özgülüğüyle ışık saçan insanları çok seviyorum.
İmreniyorum onlara acaba ben aynı mesafeden onlara nasıl görünüyorum.
Bir şeye olay, düşünce,mekan  ne olursa farklı açılardan bakmayı seviyorum. 
Bazı insanlar ilk bakışta ben çözerim insanı der ya.
Sözde insan sarrafıdırlar.
Bu altın bu gümüş bu teneke tın tın tın.
Ne büyük saçmalık.
Hani konuştukça tanıdıkça bi insana bakışın değişiyor ya işte o değişme anlarını çok seviyorum.
Vaay ben senin böyle düşündüğünü hiç bilmezdim.
Ooo demek sen böyle biriydin anlarını.
Hayata bakış açısını öğrenmek bir başkasının.
Yargıları bekletmek lazım askıya almak lazım ya da bir başka deyişle.
Bir sürü yarım yamalak tanıdığım insan var ya da tanıyamadığım.
Ama ben şöyle düşünüyorum kimse hakkında kesin yargılarda bulunma yetkisine sahip değilim.
O sert biri herkese kötü davranıyor.
Ya da kaba biri ne dediğini bilmiyor.
O iki yüzlü biri bir gün öyle bir gün böyle davranıyor.
Kimin ne yaşadığını bu yaşadıklarına nasıl tepki verdiğini bilemiyoruz.
Bazen ne yapacağımı şaşırıyorum bu yüzden 
Herkes haklı geliyor bazı zamanlar
Nasrettin hoca gibi tamam sen de haklısın sen de deyip kaçmak geliyor içimden.
Duvarlarımın arkasına kaçıyorum böyle zamanlarda 
Kimsenin gelemeyeceği bir ülke kuruyorum biraz rüyalarımdan çalıyorum biraz hayallerimi katıyorum
Kimseler gelmesin diye hendekler kazıyorum.
Anlamaya çalışıyorum kendi içimde izleyerek gözlemleyerek dinleyerek.
Deniyorum sadece daha güçlü olmayı istiyorum birazcık daha. 

Yorumlar

  1. bende çabuk ön yargıya kapılıyorum, kafamda hemen bir yere oturtuyorum o kişiyi dediğin gibi tanıdıkça ya haklı çıkıyorsun ya da öyle olmadığını anlıyorsun, ama bir insanı tamamen tanımak mümkün değil bana göre, çünkü insan her daim gelişiyor ve değişiyor, yaşadıkları, çevresi ve okudukları birey'e bir çok şey katıyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet bi insanı tamamen tanımak mümkün olmuyor yıllardır yaşadığın kişilerin bile farklı özelliklerini keşfedebiliyor insan. kesinlikle katılıyorum insan değişerek var oluyor:)))

      Sil
  2. Bende senin gibiyim ,,
    Suclu birine bile vardir sebebi filan derim
    Bide su var :Bazende en yakinimizdakini tanimayiz dimi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) evet yıllardır tanıdığı insanın yaptığı söylediği şeylere şaşıyor insan bazen iyi anlamda bazen kötü yargılar kesinliği reddediyor mevzu insan olunca.

      Sil
  3. Yazdıklarını çok iyi anlayabiliyorum çünkü öncelikle çok açık yüreklilikle,anlaşılır anlatmışsın.Sonra benim de benzer bir yapıya sahip olmam nedeniyle sanırım.
    Fakat çok yorucu bir şeydir bu.
    Satış temsilcisi isen müşterinin alım gücünün olmadığını görürsün,inanırsın ve maaşı haketme sebebin olan satışı yapmaktan imtina edersin.
    Özel yaşantında seni kıran insanlara daha hoşgörülü davranırsın.Bazen bu işe yarar,karşındaki anlar.Bazense karşında empati duygusu yeterince gelişmemiş,iyiniyetli olmayan,bencil olan veya sadece öküz olan biri vardır,seni suistimal eder de eder.Birgün gelir empati kurmamaya karar verirsin,bu sefer vicdanına işlemiş bu duyguyu kolayca söküp atamadığını farkedersin.
    velhasıl zor iştir...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok yorucu evet bazı dönemlerde yapamıyorum evet diyorum ama öyle de içim rahat etmiyo karşıdaki adına düşünmekten yıpranıyor insan ister istemez heleki sen anlamaya uğraşırken öteki öyle bir kestirip atar ki ne dediğinin ne düşündüğünün önemi olur. suistimal en fenası seni köşeye sıkıştırır sen onun neler yaşadığını ne acılar çektiğini onun için neyin daha iyi olacağını düşünürsün oysaki.sonra ne olur laf ebesi değilsindir ya lafla çıkar zeytinyağı gibi yüze bencil sen olursun. atsan atılmaz satsan satılmaz işte. zor iştir zor çoook zor iştir.dolmuşum baya da şimdi farkettim:))

      Sil
    2. deşarj olman için mimledim seni;)

      Sil
  4. Seni çok iyi anlayabiliyorum, bazen ne yapsam boştur insanlara. Çünkü hepimiz çiğ süt emmişiz denir ya, belki de ondan işte.
    Bazen en güvendiklerimden öyle sert darbeler aldım ki anlatamam. Bazen de hiç beklemediklerimden çok farklı muamele gördüm ki ağzım açık kaldı.
    Bence önyargılı olmamak lazım ama oluyoruz işte. Sanırım çok çabuk güvendiğimizden oluyor ne oluyorsa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o ters durumu ben de biliyorum belki de öyledir çabuk güvendiğimizdendir.
      önyargıyı hayatımızdan söküp atmamız çok zor belki ama en aza indirmek zorundayız yine de farkında oluşumuzda bir adım belki çünkü karşının yargı oklarının ucu bize dönük bu az biraz ürkütücü gelmiştir hep bana.:))

      Sil
  5. resme bayıldım !

    bir de şu var : "bize en yakın olan kişiler aslında en uzak olduğumuz kişilerdir"

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet resim çok anlamlı di mi:))
      belki doğrudur uzaklık yakınlık mesafeler değil tabi duygularla yakın olduğumuzu düşündüğümüz gerçekte uzak olansa bu çok fena bi şi diyemicem.:))

      Sil
  6. son yazımda çorapların var.
    :)

    YanıtlaSil
  7. Aynen bende senin gibiyim. Niye böyleyim bu yaşıma geldim dah anlayabilmiş değilim. Beni inciten hatta bunu bile bile yapan insan bi gün gelip kötü bi durumda olduğunda onun durumunu iyileştirmey çalışıyorum yada yapamıyorsam bile onun için dua ediyorum. ama aslında bu onu hiç haketmedi. Beni bile bile üzdü, kırdı. ama yapamıyorum işte. Kötüye kötü olamıyorum. Olamıyoruz. Galiba biz onlar gibi olmadığımız için böyleyiz şeyma...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)) onlar gibi olmadığımız için mutlu olmalıyız aslında ama yapılan şeyler bunu elimizden alıyo çoğu zaman.hakmetmeyenlere haketmediğini verip haketmediğimiz muamelelerle büyüyoruz.
      ama yine de beni dinle derse biri tereddüt etmem dinler derdine çare ararım uslanmıyoruz işte yürek kaldırmıyo.:)))

      Sil
    2. öyle valla :) ama olsun ya biz iyi kalpli kızlarız ve öyle de kalalım :) bu arada bloguma hoşgeldin :)

      Sil
  8. Renkli bir hayal dünyasının içinde yaşarız hepimiz..Renklerin içinde siyah, beyaz, kırmızı, yeşil hepsi var..Hepsinin bir anlamı var ve insanı tanımak gibidir bu..Birde nasıl baktığımız önemli olan..Siyah ve Beyaz zıt düşebilir ara sıra..Kötü kalpli bir cadı sivri tırnakları ile kırmızı elmayı sunabilir bize..Ya da acımasız bir avcı yüreğimizi ellerinde tutmak isteyebilir..Çirkin sandığın kurbağa, hoş bir prense dönüşebilir, sen daha öpmeden..
    Hepsi masalın şirin birer parçası ki aslında yoklar..İnsanları tam anlamı ile tanımak mümkün değildir Şeymacım..Masal herşey masal..
    Bir varmış, bir yokmuş ile başlayan..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aaay ayrı bi post gibi olmuş bu yorum ama çok güzel:))
      herkes ersin muradına da masal olsun yaşadığımız hıı güzel olmaz mı tabi kötü emelleri olanları dışlıyoruz bu noktada:))

      Sil
  9. Harika bir yazı olmuş!Başta önyargıyla yaklaşıp aklımızdan bir etiket yapıştırıveriyoruz insanlara ;ama bazen de (bir yerde okumuştum)'İnsanlar matruşka bebeklere benziyor,tanıdıkça küçüldüklerini farkediyorsunuz.'kesinlikle doğru. Resim çok anlamlı hatta ben de paylaşmıştım bloğumda.Takipleşelim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet etiket maalesef öyle.
      matruşka bebekler haa güzel tespit ağır söz:))
      matruşkaları da severim laf aramızda içiçe içiçe hani avarel joe falan vardı ya red kit de böyle dizerim yanyana ne biliim hep o içinden çıkan küçük şey en kıymetlisi geldi bana akıllısı bilgesi ya da ah hayal dünyam o açıdan da bakmak lazımmış demek küçüln insanlık:))))
      takipleştik kii:))

      Sil
  10. çok güzel yazmışsın yine :) okurken sanki senin beynin ile benim beynim birmiş gibi hissetim, anladım seni :) insanlar hakkında kesin karar vermek sonra bu kararımda pişman olmak gibi pis bir huyum var benim. kötü olduğunu bildiğim halde devam ettiğim bir huy. inşaallah bırakabilirim bu huyumu. ama bırakmasıda zor gibi yaaa~~ gördüğüm insanların birçoğu bir öyle davranıyor bir böyle, yav düzgün dursanıza.. dimi :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bana da oluyo aynı şey buna hakkım yok diyorum bu yüzden o kişiyi nötrlemeye çalışıyorum hep tabi her zaman başarılı olamıyorum tanımaya çalıştıkça her şey olmasa da çoğu şey anlam kazanıyor gerçekten. bırakması zordur elbet zoru başarmak daha hoştur ama ben deniyorum deneniyorum :))
      bir öyle bir böyle duygular düşünceler dış etkenler aynı kalmanın mümkünsüzlüğünü kendine bakınca da çok net görebilirsin aslında.biz dışardan nası görünüyoruz peki dengeli veya deli yalnız bakan göz değiştirir görünen gerçeği farklı açıdan bakmayı denedikçe çözülmez dediğimiz karmaşık düğümler çözülmese de karmaşıklığını kaybediyor işte bu nokta da yapacak tek şey var sabretmek kesin yargıya varmamak için sabretmek:))

      Sil
  11. Kalemini sevdiim. Güzel bir yazı olmuş. Ellerine sağlık. ^^

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar