koyu gün

herkesi affedip kendime sıra geldiğinde duraksayan bi kalbim var benim anlamsız bir acımasızlık sonra bakıyorum hiç affedilmemişim.

ve belki bu yüzden doğru düzgün affetmeyi bilemeyişim.

Yorumlar

  1. çok sert olmuş bu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sert mi olmuş o zamana az bile gelmişti men de boor sorma zaman geçti üstümden bakışlar değşince bana da sert göründü şu an:))

      Sil
  2. Hımm, bu kadar yüklenme bak,abla tavsiyesi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ablam bir ağırlık çöreklendiydi içime uf oldu geçti diyelim ben hep öyle diyorum çocukluk baki kaldı galiba içimde bi yerlerde uf oldu geçti bak bitti gitti işte:))

      Sil
    2. omo bi de teşekkkür ederim tavsiye için aldım attım aklıma ehehee:))

      Sil
  3. olur mu ya, boşver başkalarını, sen kendini affet, onları da affet, için huzur dolar.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. huzur ne güzel şey değil mi şaşar arada kalp ama kararır koyulaşır bazen işte böyle bi ana denk geldik yoksa affetmenin büyüklüğü özgürleştiriciliği, affedilmenin hata yapmanın insanın doğasında olduğu hatırlatması ah ne güzel şeylerdir:))

      Sil
  4. Herşeyden önce kendine bir şans daha ver..
    Her insan her hatayı yapabilir..
    Affetmek ise onun hata olduğunu anladıktan sonra olması gerekendir...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar