Yine karıştım ben baya ^^


Gecikse de sözlerimi yerine getirmeye çabalıyorum kafam her zaman karışık buna artık o kadar kafama takmıyorum.

Bir yanımda eksik olan bir şeyler var her zaman vardı günler geçerken bu eksikliğin daha fazla can yakması bu katlanamayacağım bir şey değil. Böyle olmayı yadırgamıyorum.

Hepimizin bir hikayenin kahramanı olduğumuz, aslında kahramanı olduğumuz her hikayenin baş rolü olmadığımız.

Her zaman kırık kalplerimize yapışkan gibi gelen sevginin bir yapıştırıcıdan öte yerleştiği kalbin yani mülkün sahibi olabildiğini görmekten kaçınıyoruz.

Çabuk vazgeçiyoruz hiç vazgeçmememiz gereken şeylerden tutunmaktan korkuyoruz belki. Israrcı değiliz çoğu şey de ve sevgi de sevmek de onlardan biri. Ama sevilmekten cayılınca köpürüyoruz. Benim gördüğüm bunlar hep diyorum ya yargılamak bana düşmez yargılanmak da hoş bir şey değil iyi bilirim.

Ama birilerinin kendi kafasında kurduğu kişiler olmak birilerinin kendi kafasında dönderdiği kişiciklerle sizi eş değer görmesi.

Herkes birilerini sever ve herkes birileri tarafından sevilir. Kimsenin yalnız olmadığı bir dünya değil mi?

Kalabalıklar içindeydi asıl yalnızlık. Yalnızlık bir şeylerin içinde olmak zorundaysa eğer o kalabalıklar veya ıssızlıklar değil.Yalnızlık da içteydi heplik birlik de, insanın içinde kalabalıkların değil.

Görmedik görülmedik duymadık duyulmadık hiç. Sessizce ağladık belki gecenin en karanlık saatinde. Birilerini anarak yumduk gözlerimizi hep, uykuya emanet ederken ruhlarımızı birilerini istedik yanımızda ve birileri bizi istesin istedik yanı başında. Yalnızlık yoktu ve her birimiz birer yalnızdık öyle mi?

Aldattığı onca insanın günahı boğarken bir yalancıyı yalanları onu asla yalnız bırakmamıştı.

Ve susmuştu bir hırsız son ganimetlerini saymanın ortasında,yalnızdı.

Gözlerini yummuştu masumiyetin timsali küçük kız babası beklerken baş ucunda hiç gitmesin istemişti lütfen uyumuş olsam da gitmesin başımdan demişti belki.Yeter ki yalnız kalmayayım.

Bilemiyorum öyle yazmak geldi içimden ne yazdığımın bile farkında değilim belki bolca saçmaladım yine çeliştim kendimle çokça. Bu hep yaptığım bir şey kendime kızmaktan yorulmuş olmalıyım.

Paslanmasın yürekler sevmekten neden yorulsun ki insan?

Bir suçlunun psikolojisini anlamak mümkün mü bilmiyorum anlayıp ne yaparız onu da bimiyorum. Masum hayatları karartan insanlar aah gerçekten vicdandan yoksun ve tamamiyle yalnız mıydılar?

Yoksa ulaşmadı mı güzel insanların sesleri kalplerine gerçekten geceleri korkarak sokağa çıkmamızın sebebi ne, karanlık mı?

Komik.

Allah ım güzel insanlarla karşılaştırsın evet ama ya bu kötü insanlar bilemiyorum onlar için ne yapılabilir ki tüm güzelliklerden uzak hasta ruhlar sizin için her gece iyi dilekler dileyen birinin varlığı yeterli değil ya da daha fazlası daha fazlası.

Her neyse ordan oraya atlıyorum görüyorsunuz kafam hayli karışık.

Sevgiyle kalın efenim siz hep sevgiyle kalın:)

Yorumlar

  1. hayır saçmalamıyorsun ama kafan karışık, ne olduğunu anlamaya çalışıyorum. bir sorun yok değil mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet baya karışık hem de.
      bana olan bir şey yok ama gördüğüm duyduğum gerçekliğinden şüphe etmeyi istediğim ama edemediğim şeyler var işte insan etkileniyor hayat işte diyorsun ama bir yandan da birilerine yapılan bu işkenceleri durdurmanın bir yolu yok mu diye düşünüyorsun ya hıh öyle düşünürken yazdığım şeyler.

      Sil
  2. Saçma değil hiçbiri.. Ama evet kafan karışık biraz. Kimin değil ki? Bazen yazdıklarını okurken, özellikle bu türde olanları okurken düşüncelerimi gözetlediğinden şüphe ediyorum Şeyma çingu :)

    YanıtlaSil
  3. aaa bu arada buralar ne güzel olmuş yahu :) demin de diyecektim unuttum, çok hoşuma gitti (:
    Ayrıcaa ben de banner istiyorum yhaaaa ::(
    :DD

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar