Sanki...



 Aldı eline bir küçük kutu. Şimdi bir kapsül var elinde. Baktı ona uzun uzun. Ne düşledi bilmiyorum. Aynadaki aksine baktı dikkat etti yine gözlerini değdirmedi gözlerine. Bir bardak aldı raftan. Acele açtı musluğu. Su sesi hala kulaklarımda, akmaz istemezcesine bir karşı koyuşla doldurdu bardağı.

 Biçimli küçük dudaklarını araladı ve kapsülü yavaşça uğurladı. Su döktü arkasından usulca. Tam o sırada tez gel dedim içimden . Sular geldi damla damla gözlerinden fakat kapsüle dair dileğim asla kabul olmadı. Yuttu bir küçük kapsül. Bir kaç tutam toz ötesi nedir ki sanki. Karıştı kanına bir lanet. Beynine kadar ulaştı.

 Aldı eline bir kutu bitmez sonu gelmez bir döngüydü sanki.Zaman kaybetmeden yuttu kapsülü. Zaman kaybetmeden kimyasallarla bir oldu hücreleri.  Zaman kaybetmeden unuttu geçmişi. Zaman doldu baktı aynaya. .Baktı yüzüne,gözlerinin aksine bıraktı kendini.Küçük gözleri aynadaki aksiyle son kez kavuştu belki.Son kez dedi evet ve belki son kez avuttu kendini.

 Unutmanın son kezi olmaz demişti birisi unutmak sadece bir kez olan bir şeydi.Sesi kulaklarında yankı yaptı harfleri yan yana getirip adını yazdı. Kağıt ıslandı,mürekkepten hicap etti ufacık elleri. Yüzü kızıla boyandı alev sardı her yeri. Yorulmuştu artık,bir yatağa uzandı.Yumdu gözlerini karanlığa, aydınlığa uyandı.

 Belki bu kez sondu sadece bir umuttu onunki kötü bir umut, bitmek tükenmek bilmez lanet olası bir umuttu evet. Yeni gün doğmasaydı, acımasaydı bu kadar sol yanı, bitmeseydi kelimeler tam yaklaşmışken anlaşılmaya.Anlamı olurdu her şeyin. Kelimeler bitti,sol yanı acıdı ve yeni gün doğdu.Bilmedi bilinmedi. Zamanı geldiğinde, dolduğunda zamanı bir kapsül vardı elinde. Onun için bir umuttu belki ama umudu bile sahibini unutmuştu zamanın birinde.Tüm dudaklar suskun şimdi kelimelerin kiyafeyetsiz olduğunu söylüyor kimileri. Kelimeler ne zaman yetmişti ki sanki...

                                                                               ~ Devam eden sankiler~
                                                                         -bir öykü denemesi-

Yorumlar

  1. Kelimeler ne zaman yetmişti ki sanki..
    Sevdim bunu da..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bu karanlık öykü biraz sevdinse ne mutlu bana çingum bazen esiyor böyle psikolojik küçük minik öyküler yazıyorum:)

      Sil
    2. psikolojik yazılarını çok çok çok seviyorum ki ben :) çok güzel anlatıyorsun. okuduğum zaman bir fotoğrafa ya da durdurulmuş bir zamana bakıyor gibi oluyorum :)

      Sil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar