Konuşasım Gelmişse Demek ^.^




Sevgili blogcum;
Geçen gün kantinde bir mektup yazmıştım. Uzunca iç sıkıntımdan söz ettiğim bu mektubu bugün oldukça sıkıcı bulduğumu farkettim.

Zaten ne zaman kantinde yazsam sıkıcı şeyler yazıyorum. Boğucu hava belki de nörotransmitter maddelerimin beynimin içinde rahat rahat salınmalarına mani oluyor.

İşime yaramayan biyoloji bilgi kırıntılarımı şuralara saçayım istiyorum. Kimyaları kim yediyse onların yerinde yeller esiyor. Bilmem ne bağlar vardı hani komple silmişim.

Fizik ise asla kendisini unutmama müsade etmiyor. Bu sefer geçeceğim seni Fizik elimden kaçamayacaksın. Yani tabi inşallah. Şimdi büyük büyük konuşup çarpılmak var. Sadece kendime gaz veriyordum tamam, lütfen yanlış anlaşılmasın :D

Kitapları da unutmuşum hep. Oturdum bir kız vardı bu kızın küçük bir kardeşi vardı şehrin en kötü yerinde yaşıyorlardı. İki arkadaş vardı. Birinin babasına "Tatlısı" diyorlardı. Çünkü bu çocuğun annesi adama tatlısı diyordu.Yani kadın kocasına diyor aslında da işte öyle bir şeyler.Bunları düşünüp durdum dün gece.Hatırlayamadım.


Kitabı buldum az önce, Boş Koltuk'muş.Birden aklıma saçma sapan yaşamadığım görüntüler seriliyor. Kitap sahneleri. Yaşamışım gibi hissettiriyor arada. Öyle yaşadığım şeyle yaşamadığımı ayırt edemeyecek durumda değilim tabi de gerçekliğin aklın oyunu olduğu düşünmeden de edemiyorum. Hani "böyle hatırlayayım artık" desem en eski anılarımı bile değiştirebilirmişim gibi geliyor. Kendi özümüzdeki güç bu mu? Yaşamadığın bir hayatı zihninde kurabilirsin,her gece başka dünyalara gidebilirsin, daha da iyisi ona geçmiş gibi muamele edip anılarınla harmanlayabilirsin. Bazen böyle şeylere kafa yoruyorum. Buna kimin ihtiyacı olur ki demenin sınırlarından, gerçek psikolojik tedavinin sınırlarında gezinmek gibi. İnancın hakikate yakınlaştırması da bu sebeple olabilir mi acaba diyorum. Bir şeye inandığınız zaman o sizin için gerçektir yani aksi olamaz gibi. Ay kafam karışıyor nereden geldim buralara??


Ondan sonra affetmek üzerine düşündüm. Facebook hesabımda biri paylaşmış şu "SONUNA KADAR OKUYUN" yazılarından biriydi. Bir kadın 17 sene akıl hastanesinde kalıyor sonra yakın çevresi ve bir kaç kişi sayesinde çıkıyor. Psikiyatri bölümüne gidiyor. Sonra yine akıl hastanesinden çıkmış biriyle evleniyor. Sonra yıllar sonra o akıl hastanesinin yöneticisi oluyor bir konuşmasında da  eğer affetmeyi öğrenmemiş olsaydım buralara gelemezdim diyor. Cidden bu kadar affetmek nedir diye düşündüm. Galiba şimdiki aklımla ben böyle bir şey yapamam.Belki olgunlaşınca. O kadar olgunlaşabilir miyim bilmiyorum.

Bu kadar kafa karışıklığından sonra yazını sonuna gelenlere sevimli bir şey anlatıp sonlandıracağım söz.:D

İngilizce bir basit makale vardı oradan okudum. Gecikmeli haz diye bir şey var. Şimdi bekleyip, sabredip sonrasında daha çoğuyla daha mutlu olmak gibi bir şey.Çocuklara bir marşmelov  veriyorlar isterlerse şimdi yemelerini  ama eğer beklerlerse iki tane yiyebileceklerini söylüyorlar.Bazıları hemen yiyor,bazısı bekliyor. Yalayan var, küçük küçük parçalar alıp ağzına atan var.Bekleyenler sallanıyor, şekeri dürtüyor.
O kadar şekerler ki :D
Sabırla bekleyenler okul hayatlarında, iş hayatlarında daha başarılı oluyorlarmış.Kendilerini kontrol etme güçleri yüksek olduğu için uyuşturucudur işte ne bileyim değişik şeylerdir o şeylere bulaşma yüzdeleri de düşükmüş.

Yazının linkini verip youtube videosunu da paylaşıp kaçıyorum.

Sevgiyle kalıın. :)

http://deepenglish.com/2011/09/delayed-gratification/




Yorumlar

  1. ya sabır diyelim o zaman :):)
    çoook öptüm kocaman:):)

    ay şiir gibi oldu bu hahaaa :):)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sabır sabır yaaa sabıır belki de akıllanır :D
      Sen şiir söyle ben şarkı bu şarkıda kendime sesleniyorum yanlış anlaşma olmasın :D :D
      En çok öpücük bendeeen :D

      Sil
  2. Akıl hastanesiyle ilgili yazdıkların bana "Sana Gül Bahçesi Vadetmedim"i hatırlattı. Güzel kitaptır öneririm.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kitabı ilk kez duyuyorum ve psikolojiye doğal bir eğilimim var gibi gelmiştir bana hep. Çok teşekkür ederim bu güzel önerin için en yakın zamanda edinip okuyacağım :))

      Sil
  3. nası gidiyooooo. insta fotoların çok şeker yaaaaa. hep keyifli ol amaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi gidiyo be dipidiiipim az geliyorum sana ama aklımdasın unutma haa gene toptan gelirim ben sana inil inil okurum tüm yazdıklarını :D
      İnsta da hep mutluluk pozları sevimli olma çabaları işte azıcıcık olabiliyorsak ne mutlu bizeee :D :D
      Not: Kendime biz deme huyu yeniden canlandı :D

      Sil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar