Menekşeler,Çocuk,Kış,


Sayın okuyucu;

Yol uzadı biz gitmekten vazgeçmedik.

Keskin virajlar gördük, dipsiz uçurumlar... Yine de yolumuzdan dönmedik.

Evet saklayacak değiliz, kaybolduk ama hiç kaybetmedik.

Huzuru avuç içinde tutuyor bir çocuk. Küçük ellerini hohlayarak ısıtıyor. Minik gözleri olabildiğince parlak. Yanakları al al olmuş soğuktan. Kış böyle güzellikler getirir insana.Biraz anlama kabiliyetiyle beraber merhamet serpiştirir yüreklere,tane tane, her biri bir diğerine eşit eşsizlikte.

Kar veya yağmur getiren mevsimleri biraz bundan severim. Mesela o birbirinden bihaber kalabalığın apartman çıkıntılarında,duraklarda bir şeylerden sakınmak için değil de bir araya gelmek için koşturduklarını düşünürüm.

Ve ben her akşam aya mızıka çalmak isterim.

Üzgünüm çocuk üşüyecek ellerin ama izin verirsen eğer ruhunu ısıtabilir miyim?

~Deneyememeler~

Yorumlar

  1. Kısa, çarpıcı bir yazı. Yalnız 'Deneyememeler' beni vurdu itiraf edeyim. Takipteyim o halde. Sizi de beklerim deneyemediğiniz zamanlarda kahveye, laflamaya. ;)
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böyle yazmaya başlıyorum ne deneme oluyor ne öykü oluyor arada bir şey :D
      Ben de vakit bulduğum en kısa zamanda gelicem inşallah uyku problemi çekiyorum da bu ara hiç bi türlü yetmyor :D

      Sil
  2. ayy bak bi öykü bi deneme senin en iyi ifade yolların yaaa ne güzel yazı ki bu :) ısıttı :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar