Konuşmasam mı hiç, sussam mı hep?


İçimizde kış güneşi.

İçimizde soğuk iklimlerin mucizevi ışığı.

Uzak yolların müjdecisi ulaklar.

Kapılarda nöbet tutmakta olan bir yığın muhafazakar var.

Kelimenin anlamını değiştirelim mi bir çırpıda?

Hadi dönemin hitleriyle saralım çevremizi.

Kimse kimsenin ne yaşadığını bilmiyor ne güzel.

Ne güzel bir ışık bu aydınlatıcı.

Anlayış dökülüyor yürüyüşünden.

Üzülse dahi üzmüyor.

Yüzünde bin tebessüm her daim.

Başkasından çıkarmıyor başkasına olan hıncını.

Seviyor ve seviliyor ne güzel.

Karşılaştırmıyor kendini başkalarıyla.

Başkalarının üzüntüsü kalbini sıkıştırıyor.

Başkalarının mutluluğu,ne güzel karnında kelebekler, kalbinde mutluluk meşaleleri.

Samimiyet dökülüyor dudaklarından.

Dürüstlükle kırıcı sözleri bir tutmuyor.

Üzünce bin misli üzülecek biliyor çünkü.

Çünkü hata bir kez yapılırsa hata.

Çünkü kırılan kalp asla eskisi gibi olmuyor.

Canımın içi yıllar gibi üstümüzden yollar da geçti.

Ne yazık ki her öğrendiğini uygulayamıyor insan.

Bana sakinliğini ver ruhunun.

Bana kalbinin huzurunu ver.






Yorumlar

Popüler Yayınlar