Bıraktıklarım-3

İnsanların kendilerini rahatlatmak için uydurdukları şeylere inanmayı bıraktım. 

Her şeyi inanılmaz zor bir hale getirip kendini endemik bir bitki sanan insanların oyunlarına kanmayı bıraktım.

Özgürlüğümü bir kusur gibi gösteren hiç de gerek olmayan aşırı bir hassasiyete sahip olmadığım için kendimi eksik hissetmeyi bıraktım.

Çağın getirdiği bütün gereksiz şeylerden kurtulamamış hiçbir insandan(böyle biri yok) duyduğum eleştiri benzeri şeyleri duymayı bıraktım.

Hiç istikrarlı yaşamamış insandan öğüt veya eleştiri almayı bıraktım.

İş arama sürecini, stresini iliklerine kadar yaşamamış insanın benim gayet de iyi olan işime tutunmama, gayri ahlaki hiçbir şey yapmıyor olsam dahi bana eleştirel gözle bakmasını umursamayı bıraktım. 

(Şurda şunu da eklemek isterim. Seküler veya muhafazakar olun, emek takdiri hak eder. Seküler adledilen kimselerin birbirine desteği yanında kendini muhafazar sayan kimselerin devamlı eleştirel ve baltalama yönlü tavırları ne kadar doğrudur? Tek doğru sizsiniz çünkü. Tek helal sizde. Tek cennetlik sizsiniz size göre.)

Her şeyin öyle veya böyle zor olduğunu, olgunlaşmamış insanların daima kendilerini rahatlama ihtiyacını, kendilerini en doğru hayatı yaşıyor görerek gidebildiklerini gördüm ve bilmiyorum yapabilir misiniz ama ben bir şeyler yapmak için birilerini beklemeyi çoktan bıraktım. 

Bir eşya almak için evlenmem gerekmiyor, bir ülkeyi görmek için ya da bir şehri.  Bir şeyden keyif almam için eşlikçi şart değil. Olursa ne güzel tabii. Ben üzerime zorla yapıştırmaya çalıştığınız zincirleri bıraktım.

Hesabını Allah'a vereceğim ve topluma hiç de kötü örnek teşkil etmediğim kimliğimle kendimi saklayarak, kendimden utanarak yaşamayı bıraktım.