Alçak Edebiyat ve Kendine Merhamet Denemeleri

 Sevgili blogcum,

Geçen gün bir video gördüm. Kızın biri oruç tuttuğunu söylüyor ama diyor islamik değilim, sakın öyle olduğumu düşünmeyin. Oruç da tutarsın yani diyor. 

İslamla bağdaştıramadığı bir oruç. İslam garip ki kendine yakıştıramadığı bir etiket. 

Ben arkadaşlar saçımdan ayak tırnaklarıma kadar islamik olarak anılmaktan memnunum. Mükemmel bir müslüman değilim. Bilgide de ibadette de eksiklerim var Allah tamamlamayı nasip etsin. Müslüman olmak kadar üzerime yakışan da az sıfat var mesela. Yüce Rabbim kalbime birkaç tutku koymuş hamdolsun tutunduğum önce Allah sonra onlar . Geri kalan fasa fiso değilse de altımızdan halıları çekmeleri muhtemel kişiler ve düşsek sevinmese de üzülmeyen kişiler falan filan. 

Fazla edebi olma kaygım yok. Silkindim attım, bazı şeyler bazı yerlerde kalmalı. Kural mural da tanımıyorum. Alçaktan da uçuluyor ve bazen yüksekte bulamadığın şeyleri oralarda buluyorsun. Yaşasın alçak edebiyat ve bunca şey nasıl okunacak? Bir soru. 

Sonra bir kaygı yumağı olarak yaşamak. Sıkıştır beni çıkarsa suyum,senindir. Korkut beni. Ödümü karıştır boyalara damla damla. Oysa yaramaz insan ödü hiç kimsenin işine. Bunca korku niye? Bulaştır kaygını,azaldı san önce. Oysa bu geçici bir rahatlama. Bu kaygı kaynağında çağlamakta habire. Bulaştırarak geçseydi veba bunca insan ölür müydü, sormalı. 

Benim de içimde kömür yığınları kül kül. Benim de belli konulara olgun bakışlar atmam gerek. İnsan değişmez bir demirdir. Soğuktur ve çarptıkça kanatır seni. Olmaz. Bir kez daha ve umarım son kez geri çekiliyorum. Resim çok şey anlatıyor. Böyle kabul ediyorum, kendimden bağımsız. Demek böyle yaşamak size göre. Demek sizin için iyi olan bu. Öyleyse tamam. Katılmadığım bir muhabbetin öznesi değilim, nesnesi olmak da incitmez beni. Özüm yok çünkü orada. Şeyma yok. Şeyma ne hisseder? Şeyma için önemli olan ne?

Çekiştirip durduğun benim canım değilmiş meğer. Kendi canınmış, anladım. Bu perdeler, bu evler, arabalar yapamadığın. İbanlar, kredi kartları aramızda paravan.

Başardın diyen gururlu sesler var içimde ve kucak kucak sevmekler. İncitmeden de sevebilir insan. İncinmeden de sevilebilir. Böyle böyle kırılıyor kabuklar. Böyle böyle kuruluyor yakınlıklar.

Bazı yarışları da bıraktım. Üç sayfa beş sayfa. Benimki başka bir yol. Başka bir uyanış. Saymayacağım.

Kendimi suçlamaya varan dilimi yarı yolda yakaladım. Bir dakika dedim yahu ne yapmış olabilirim, ne düşünmüş, ne kurmuş. Hiçbir şey. Biraz biraz akıllanır gibiyim, hadi bakalım

Gayretle...

Şeyma

(Hayırlı Ramazanlar)