Yaşarsın Yaşarsın

 Sevgili blogcum, 

Biraz da bazı şeylerin zorluğu.

Fazlasıyla gözyaşı. İnsanların pek bir şeyden anladığı yok. Yaşamaktan anladığı yaşamak bile değil. Ama sana öğretir yaşamamayı. 

Her gün aynı yolu farklı yürümek de yaşamak, bir arıdan bir böcekten akıl almak da. Ama öyle ya, manevi şeyler gereksiz. Soyut şeyler anlamsız. Üç beş ülke. Kırk beş camii. Tek secdesiz, için acımadan hem, ne acı. Acelemiz var ama yetişmemiz gereken bir yer, bir kimse, bir olay.  Durmak çürümenin farkına varma riskini taşır,demişti Atakan Yavuz. Dur. Acele etme. Mesela kurut ayaklarını. 

Sonra tabaklardan biri kırılmış. Ayrılmak istemekle yapışmak istemek aynı annenin evladı. Al işte. Emziğini bırakan bebekler gibi ağlayarak toparladım bütün eşyaları. İçimden birilerine bir veda daha. Suçluluk ve arkamda bütün kainat. MFÖ'nün şarkıda dediği gibi, bırakmazlar sahibim var. 

Bir kavuşma. Bir davet ve bir buluşma. İnsan iyiliğini isteyen insana hasret. Aynı kalmak da bir çeşit ölme biçimidir, hatırla. Beni aynı kalmaya zorlayarak öldürme demeyeceğim sana. Diyemem. Beni kesmek için bilediğin bıçaklara bir İsmail başı uzaklıktayım. Koçu tutan melek gibi, tutuyorum kendimi. Yine de deli gibi yaşamak çekiyor canım.

Sev(il)mek öğrenilince sev(il)memek de öğreniliyor, ne acı. Bilmediğimiz yerlerde ne fırtınalar kopuyor. 

"Ben bu sonu yaşayamam: yaşarsın yaşarsın

Ben bu suyu taşıyamam: taşırsın taşırsın

Ben bir günü

Ben bu gün

Anladım ki bir gün daha gücümü

Kollarımda taşıdığım damarların morunu

Sırtımdaki vurgunu bir kez daha yaşayamam: YAŞARSIN YAŞARSIN."*

Sabırla...

Şeyma

*: Zeynep Arkan' Deadweight